Składniki mineralne

Potrzeby w zakresie składników mineralnych, tj. makroelementów, ta kich jak wapń, fosfor, magnez, i mikroelementów (tj. pierwiastków śladowych), jak żelazo, cynk i jod, są lepiej poznane niż innych, stąd zalecenia dokładniejsze, umieszczone w różnych zestawieniach przede wszystkim dotyczą tych wyżej wymienionych. Wapń. Jak wiemy, potrzebny jest organizmowi, szczególnie rosnące mu do wielu celów. 99% całej zawartości wapnia w ciele znajduje się w kościach. Pozostała ilość służy zapewnieniu prawidłowej czynności mięśni i nerwów obwodowych, zapewnieniu prawidłowej krzepliwości krwi i czynności niektórych enzymów. Praktycznie wzrost i rozrost kości i mięśni powoduje stałe duże zapotrzebowanie na ten pierwiastek. Ten fakt daje wyobrażenie o dużym zapotrzebowaniu w okresie intensywnego wzrostu, a także o możliwych różnicach indywidualnych (jak już wyjaśniano wyżej najinten sywniejszy wzrost może przypadać z różnicą 2—4 lat). Dlatego zalece nia co do wielkości spożycia też bywają różne. Na przykład ŚOZ zaleca dzieciom i młodzieży 11—19 letniej 600—700 mg wapnia dziennie, a zalecenia dla dzieci i młodzieży amerykańskiej wynoszą w tym prze dziale wieku 1200 mg (RDA). W Polsce spożycie dzienne określa się dla dzieci w wieku szkolnym na 800—1000 mg. Dzieci i młodzież spożywając zalecane ilości mleka i serów całkowicie pokrywają zapotrzebowanie na wapń. Jak wiadomo, produkty te są najlepszymi źród łami wapnia. Pokrywając zapotrzebowanie na wapń przez spożycie odpowiedniej ilości mleka i produktów mlecznych, pokrywa się jedno cześnie zapotrzebowanie na fosfor. Żelazo. Osobne zagadnienie stanowi zapotrzebowanie na żelazo. Do dziś nie ma ujednoliconych poglądów na ten temat. Codzienne spożycie żelaza w diecie powinno pokryć straty w wydalanych stolcach, z moczem oraz ze złuszczającym się naskórkiem, a także potrzeby w krwiotworzeniu i wzrastaniu u dzieci i młodzieży. Dziewczęta dodatkowo tracą żelazo z krwią w okresie menstruacji. Wyliczenie potrzeb musi również uwzględniać wielkość wchłaniania żelaza z przewodu pokarmowego. To z kolei zależy od rodzaju soli żelaza, które są zawarte w danym produkcie. Dlatego wyliczenie prawdziwej wielkości zapotrzebowania u dzieci i młodzieży ciągle jest trudne. Przyjmuje się, że z uwzględnieniem wieku i płci dzienne zapotrzebo wanie między 10 a 17 rokiem życia wynosi 10—18 mg.

Cynk.

Podobna sytuacja jest z cynkiem. Cynk bierze udział jako metaloenzym w bardzo wielu przemianach organizmu. Potrzebny jest dla prawidłowego działania insuliny i tworzenia kwasów nukleinowych, białek, w rozwoju narządów płciowych, zdrowieniu ran i in. Niedobórcynku może prowadzić do zahamowania wzrostu, dlatego jego zapotrzebowanie wzrasta u dzieci, które szybko rosną. Pełne pokrycie po trzeb prawdopodobnie zapewniają diety zawierające odpowiednie ilości mięsa i niektórych warzyw liściastych. Diety z przeważającą ilością potraw z jarzyn i warzyw doprowadzają do niedoboru cynku. Dzienne zapotrzebowanie wynosi ok. 10—15 mg.

29.01.2011. 18:57